У Берасце завітаў Мікіта Найдзёнаў – фронтмэн гурта HURMA, аўтар паэтычнага зборніка “Развітанцы”, вядучы радыёшоў “Бульбахіт” на Мінскай хвалі і аўтар шэрагу песень розных артыстаў.

Natatnik сустрэўся з Мікітам пасля яго творчага вечара і даведаўся, навошта ён выклікаў паэтаў на батл, як зарабляе з сонграйтарства і ці можна манетызаваць паэтычны талент.

– Раскажы, што за гісторыя была, калі ты выклікаў Рыжкова, Лянкевіча і Рудака на паэтычны батл?

– Можа калі-небудзь гэта стане гістарычным анекдотам ў беларускай літаратуры. Хоць гэта не зусім пра паэзію. Проста я сам існую дзесьці паміж паэзіяй і папсой. Мне падабаецца масавая культура, і я спрабую ўвесь час іх неяк паяднаць.

Быў 2016 год, я толькі адкрыў для сябе рэп-батлы і думаў, што нешта падобнае было б добра зрабіць у беларускай літаратуры. Але з кім і з якой нагоды батліцца – пытанне. Павінна ж быць нейкая падстава, замес. Тады якраз здарылася сітуацыя з прэміяй “Дэбют” у намінацыі “Паэзія”, калі нікому з шорт-ліста не далі першае месца. Клас, думаю, тое, што трэба: ёсць нагода для батла. Бо ў журы былі тры паэты, двое з якіх атрымлівалі гэтую прэмію. Я запісаў зашкварны відэазварот, дзе казаў, маўляў, учорашнія “дэбютанты” не бачаць сабе роўных з новых імёнаў. Батла не адбылося, хоць гэта быў бы класны прэцэдэнт у белліце. За Рыжкова нават Уладзімір Арлоў негалосна ўпісаўся, а Някляеў ухваліў маё мушкецёрства. Дарэчы, з Рыжковым мы ўсё ж пабатлілі на кухні ў Дашы Бялькевіч, нашай сяброўкі і паэткі.

– Ці можна займацца паэзіяй, каб зарабляць на гэтым?

– Я, напэўна, не з тых, хто марыць, каб паэзіяй зарабляць. Гэта такая некранутая частка мяне. Песенныя тэксты – гэта іншае. А вось паэзія любіць яркія жыццёвыя моманты. Мае “Развітанцы” ствараліся, калі ў мяне быў яскравы перыяд у жыцці. Трэба было проста не ленавацца і запісваць. Зараз у мяне хутчэй не паэтычны час. Ёсць каханне, драмы няма. Але ж не заўсёды павінна быць драма. Мы неяк размаўлялі з Настай Кудасавай, кажу: нешта не пішацца. “Ну і добра. Не пішацца – не пішы. Пішацца – пішы”, – кажа яна. Я зараз хутчэй дапісваю, але ўжо хочацца ізноў вярнуцца і пісаць.

– Дзе любіш выступаць з вершамі, хто твае чытачы?

– Падабаюцца ўтульныя кавярні і бары, люблю, каб было прыгожа. Акурат як сёння (Мікіта выступаў у кавярні Paragraph – аўт.), калі ёсць прыгожая insta-сцяна, каб потым атрымаліся добрыя фотачкі. Мае чытачы, дакладней сказаць, чытачкі, – гэта, натуральна, дзяўчаты. Хоць сустракаюцца і пацаны, якія стрымана рэспектуюць. Большасць маіх вершаў пра каханне і ўсё такое. Хаця пра што яшчэ павінны быць вершы, калі не пра каханне? У Бітлоў таксама ў кожнай песні love love love. І ў мяне: кожны павінен упасці ў каханне!

– Дарэчы, пра песні. Ты шмат пішаш апошнім часам для іншых артыстаў. Наколькі гэта запатрабавана і прыбыткова?

– Ну, тут справа не ў колькасці. Хоць год таму я ставіў сабе мэту выдаць 50 трэкаў. Атрымалася каля 20. Але цяпер мне хочацца, каб проста нараджаліся клёвыя песні. Хоць яны і нараджаюцца зусім няпроста.

Адна частка маёй сонграйтарскай місіі – рабіць поп-музыку па-беларуску. Са мной упершыню заспявалі па-беларуску Uzari, Litesound, Nuteki, Аляксей Грос. Naviband спявалі мой беларускі пераклад песні “1944” Джамалы. Зараз гурт “Без Білета” рыхтуе кавер на Ed Sheeran у маім перакладзе.

Але сёння я ўжо хачу зрабіць перапынак. Песні ў мяне вымагаюць шмат высілкаў, пошукаў, працы над словам. Каб песня стала радыёхітом, я кручу тэкст да таго моманту, пакуль ён стане у маім разуменні ідэальным: усе словы на сваіх месцах, без шаблонаў, штампаў. За два гады шчыльнага сонграйтарства для іншых артыстаў я амаль забыўся: а што ў мяне за музыка, для каго я спяваю?

Баюся пераўтварыцца ў машыну па напісанні песень. Хачу працаваць не тады, калі папрасілі: “Мікіта, напішы песню”, а калі натхняюся альбо артыстамі, альбо самім жыццём, і проста пісаць тыя песні, якія не магу заспяваць сам. Я плённа папрацаваў з песнямі і атрымліваю аўтарскія, на якія, збольшага, можна жыць.

– Якія твае самыя ўдалыя песні?

– Мне вельмі падабаецца песня Nuteki “Так кахаць”, дзе я пісаў тэкст.

Яшчэ вельмі люблю кавер на Эрас Рамазоцці і Шэр у выкананні Дзімы Нікановіча і Олі Сацюк.

Падабаюцца тэксты, якія я напісаў для песень Uzari.

– А HURMA будзе жыць? Што зараз з гуртом?

– Ды нічога, усё добра. Проста ў адзін момант я перастаў клікаць хлопцаў на рэпетыцыі. Наш басіст зараз прадае басуху, гітарыст не адказвае на паведамленні…

– Але ўсё добра?

– Мне падаецца, что мы дасягнулі лепшага, што маглі. І зараз трэба рабіць новы праект. Але я ўсё роўна пішу песні ў ахурменскім стылі. Можа зраблю рэбрэндынг. Я сумую па сцэне, сумую выдумляць для сябе, для сваіх слухачоў. Калі мы з гуртом здымалі кліпы, ладзілі канцэрты, у гэтыя дні я адчуваў сябе больш жывым чалавекам. Гэта эйфарыя і феерыя. Разумею музыкантаў, якія без гэтага не могуць. Мне патрэбна, каб мяне слухалі, каб людзі таксама аддавалі сваю энергію і эмоцыі пад уздзеяннем маёй творчасці. Такі ўзаемаабмен.

– Ад чаго яшчэ табе добра?

– Мяне натхняюць чужыя людзі. У мяне ёсць квота на знаёмства з незнаёмцамі. Падабаецца быць адному. Добра сябе адчуваю, калі іду сам у тэатр, кіно. Люблю бываць адзін з чужымі людзьмі. Пагаварыць, нават не пытаючы імя чалавека.

Зараз у мяне вольны графік, калі хачу прачнуцца – тады прачынаюся, куды хачу пайсці – туды іду. Толькі па нядзелях эфір радыё – адзінае месца, дзе я павінен быць абавязкова. У астатнім графік будую, як хачу. І толькі зараз я зразумеў, як гэта: ніхто над табой не стаіць, у шыю не гоніць – рабі сам. Стаў прачынацца раніцай, ісці на турнікі рабіць зарадку. Такім чынам зараджаю сябе добрым настроем і энергіяй на цэлы дзень.

– Праз дзесяць год Мікіта Найдзёнаў – хто?

– Спадзяюся, гэта будзе прыстойны чалавек, але і крыху непрыстойны. Каб былі дзеці ўжо, сям’я. Хачу пажыць у іншай краіне, пабываць у Амерыцы абавязкова. Выдаць некалькі альбомаў і зборнікаў вершаў. Каб бацькі жывыя былі. І хочацца зрабіць штосьці рэальна крутое. Ёсць людзі, якія вакол сябе ствараюць нешта, я гэта называю падзеяй. Хочацца стварыць падзею, а можа і не адну.

Каго з беларускіх паэтаў пачытаць?
Парады ад Мікіты Найдзёнава

Віталь Рыжкоў
Наста Кудасава
Віктар Жыбуль
Вальжына Морт
Уладзімір Някляеў
Антон Рудак

Мікіта Найдзёнаў, Никита Найдёнов

Фота Дзяніса Трацюка

Если вы нашли ошибку, пожалуйста, выделите фрагмент текста и нажмите Ctrl+Enter.

 
 

Оставить комментарий

avatar
  Подписаться  
Уведомление о